strona_baner

Badanie dotyczące stosowania osocza bogatopłytkowego (PRP) u pacjentów z zanikowym zapaleniem błony śluzowej nosa

Pierwotny zanikowy nieżyt nosa (1Ry AR) jest przewlekłą chorobą nosa charakteryzującą się utratą funkcji oczyszczania śluzowo-rzęskowego, obecnością lepkiej wydzieliny i suchymi strupami, co prowadzi do typowego nieprzyjemnego zapachu, zwykle obustronnego.Wypróbowano wiele metod leczenia, ale nadal nie ma konsensusu co do długoterminowego skutecznego leczenia.Celem tego badania jest ocena wartości osocza bogatopłytkowego jako biologicznego stymulatora wspomagającego gojenie pierwotnego zanikowego nieżytu nosa.

Autor uwzględnił w sumie 78 przypadków, w których klinicznie zdiagnozowano pierwotny zanikowy nieżyt nosa.Grupa A (przypadki) i pacjenci ze słabą liczbą płytek krwi zostali poddani endoskopii nosa, kwestionariuszowi Sino Nasal Outcome Test-25, próbie czasowej sacharyny w celu oceny szybkości klirensu rzęskowego błony śluzowej oraz osoczu w próbce biopsyjnej. Grupa B (kontrola) 1 miesiąc i 6 miesięcy przed aplikacją osocza bogatopłytkowego.

Do najczęstszych objawów napotykanych przez wszystkich pacjentów w Grupie A przed wstrzyknięciem osocza bogatopłytkowego należał strup nosa, który wykazał poprawę endoskopową i zmniejszoną częstość występowania (36 przypadków (92,30%));fetor: 31 (79,48%);Niedrożność nosa, 30 (76,92%);Utrata węchu, 17 (43,58%);I krwawienie z nosa 7 (17,94%) do strupa nosa 9 (23,07%);Stopy, 13 (33,33%);Zatkanie nosa: 14 (35,89%);Utrata węchu, 13 (33,33%);Krwawienie z nosa 3 (7,69%) po 6 miesiącach znajduje odzwierciedlenie w spadku wyniku w teście Sino Nasal Outcome Test-25, który przed osoczem bogatopłytkowym wynosił średnio 40 i spadł do 9 po 6 miesiącach.Podobnie czas oczyszczania śluzowo-rzęskowego uległ istotnemu skróceniu po wstrzyknięciu osocza bogatopłytkowego;Początkowy średni czas transportu sacharyny wyniósł 1980 sekund i spadł do 920 sekund 6 miesięcy po wstrzyknięciu osocza bogatopłytkowego.